เข้าเรื่องเลยดีกว่าา คือมีวันนึงหลังจากสอนพี่เสร็จ เราก็ไปคุยกันใน Azar ต่อสักพักสายมันตัดผมก็เลยโทรย้ำ ๆ แล้วพี่ก็บอกว่า “จะใจร้อนไปไหนเนี่ย ถ้าก่อนวางห็นเดินไปกับผู้ชายคนอื่นจะไม่ว่าเลย” ผมก็เลยพูดไปว่า เอ้าก็ไม่รู้วว ในใจผมก็คิดว่า พี่พูดแบบนี้หมายความว่าไง พี่รู้ความรู้ความรู้สึกผมเหรอ หรือเราเป็นอะไรกันพี่ถึงพูดแบบนั้น แต่ผมไม่กล้าถามเพราะผมกลัวว่าพี่อึดอัดแล้วได้คำตอบกำกวม ไม่อยากรุกล้ำพื้นที่ส่วนตัวพี่มากไปผมอยากให้สบายใจทุกครั้งที่คุยกับผม ที่สำคัญผมกลัวพี่หายไป ขอให้พี่รู้เลยว่าไม่ว่าพี่จะสุขหรือทุกข์ใจนอกจากครอบครัวของพี่แล้ว ผมก็อยากให้พี่นึกถึงผม ผมรู้แหละว่าผมอาจจะเป็นรอง “คนโครเอเชียคนนั้น หรือคนไหนก็ตามที่เป็นส่วนแบ่งพิซซ่าถาดนั้น” แต่ขอให้พี่รู้ไว้เลยว่าผมก็จะไม่ยอมแพ้หรอกตราบใดที่พี่ยังไม่ไล่ผมไปหรือมีสถานะชัดเจนกับใคร ผมก็จะไม่ตัดใจจากพิซซ่าถาดนั้น